میوه فروش!!!

به نام او که تنهایمان نمی گذارد حتی با کلی بهانه!

روزی که برای ثبت نام به دانشکده علم اطلاعات و دانش شناسی (کتابداری سابق) تهران برای اولین رفته بودم هیچ وقت فکر نمیکردم روزی مجبور بشوم که در کنار خیابان و در مرز ایران و ارمنستان برای مسافرین میوه بفروشم... اما تقدیر این بود این را هم تجربه کنیم ... شاید از کم بضاعتی و بی تدبیری خودم هست که این روزها حیران و درمانده شده ام شایدم از بخت بد من است که این شرایط برایم پیش میاید اما مطمئن هستم همه چیز تغییر خواهد کرد و من بی شک بیشترین تأثیر را در این مورد خواهم داشت...

الهی به امید تو نه به امید این خلق روزگار...

لعنت اولسون بو بختَ بو اقبالَ

ترانه عشق...